کد خبر: 21455
تاریخ انتشار: ۱۷ دی ۱۳۹۹ - ۱۳:۲۷
هاشمی رفسنجانی

آیت الله هاشمی رفسنجانی از جمله علمای مبارزی است که زندگی سیاسی خود در دوره شاه را با حمایت از منش و شیوه مبارزانی امام خمینی آغاز کرد. او معتقد به آگاه سازی آحاد مردم نسبت به دیکتاتوری شاه به منظور مخالفت با نظام شاهنشاهی بود.

رویکردامروز بر همین اساس بود که در کنار تحصیل علوم حوزوی، مجله مکتب تشییع را در قم با همکاری جمعی از فضلای حوزه علمیه منتشر کرد تا هم روحانیون ارتباط فرهنگی بیشتری با قشرهای مختلف مردم برقرار کنند و هم شیوه اسلام و روش ائمه شیعه در مخالفت با حکومت های جور برای مردم ایران شناخته شود. 

او از سال ۱۳۴۱ که امام خمینی به طور جدی با شاه از در مخالفت درآمد، یکی از شاگردان حوزوی آیت الله خمینی و هم یکی از یاران مبارزانی نهضت امام خمینی بود. حکومت شاه هاشمی را بارها زندانی کرد و او را بسیار آزار داد و شکنجه کرد. هاشمی رفسنجانی یکی از مقاوم ترین زندانیان سیاسی دوره شاه بوده است که تا نزدیکی زمان پیروزی انقلاب، بیشتر عمر خود را در زندان گذراند. اما او در زندان توانست یک دور قرآن مجید را با دقت مطالعه کند و بینش قرآنی خود را تکمیل کند. خوشبختانه این یادداشت ها پس از پیروزی انقلاب اسلامی تکمیل و تدوین و منتشر شده است. 

اما با نزدیک شدن پیروزی انقلاب، نقش هاشمی بسیار برجسته تر شد به طوری که او  جزء پنج نفر حلقه اولیه منتخب امام خمینی برای شورای انقلاب بود.  

در تمام حوادث منجر به پیروزی انقلاب و نیز پس از پیروزی انقلاب تا زمان رحلت امام خمینی، هاشمی رفسنجانی بالاترین نقش و تأثیر را در تحولات ایران داشته است. 

او توانست با تشکیل اولین مجلس شورای اسلامی نماینده مردم تهران شود و به ریاست مجلس انتخاب شود. هاشمی در تنظیم قوانین کشور در مجلس نقش موثری داشت و در تمام دوره رهبری امام خمینی او نماینده مردم و رئیس مجلس بود. 

از ابتدای جنگ تحمیلی، هاشمی عضو شورای عالی دفاع بود و در تصمیم گیری های اساسی جنگ نقش داشت. امام هم او را به عنوان نماینده خود در شورای عالی دفاع برگزید و به تدریج نقش او را در اداره جنگ پر رنگ تر کرد. از زمستان سال ۱۳۶۰ امام خمینی او را برای فرماندهی جنگ برگزید و هاشمی نقش میدانی تری در اداره جنگ برعهده گرفت. 

او پس از آزادسازی سرزمین های اشغالی ایران از دست ارتش متجاوز عراق، برای خاتمه دادن به جنگ دارای راهبرد مشخصی و روشنی بود. هاشمی میخواست با انجام یک عملیات بزرگ سرنوشت ساز و با افزایش فشار نظامی بر حکومت بعثی عراق، جنگ را از راه دیپلماسی به پایان برساند. سرانجام هم او برای تحمل تبعات ناشی از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ اعلام آمادگی کرد ولی امام خمینی با قبول آتش بس به جنگ ۸ ساله پایان داد. 

امام خمینی به هاشمی خیلی اعتماد داشت و رفسنجانی تنها کسی است که امام همیشه از او تعریف کرده است. جمله امام خمینی در باره هاشمی پس از ترورش توسط گروه فرقان همچنان جاودانه است که فرمود: «هاشمی زنده است تا نهضت زنده است». 

اما پس از رحلت امام خمینی که مردم هاشمی را به ریاست جمهوری برگزیدند، هاشمی تمام وقت دولت خود را صرف بازسازی خرابی های ناشی از جنگ کرد. او توانست تا حدی نظام اقتصادی ایران را به سمت اقتصاد آزاد جلو ببرد زیرا می خواست ایران اسلامی پیشتاز در پیشرفت اقتصادی در بین کشورهای همسایه شود. هاشمی با اتخاذ یک سیاست خارجی واقع گرایانه به دنبال تنش زدایی از روابط خارجی ایران بود و تلاش می کرد تا بهانه ها را از دست دولت آمریکا برای فشار آوردن به ایران بگیرد. 

هاشمی می خواست تا با بنای یک ایران آباد و پیشرفته، جمهوری اسلامی را به «الگویی جذاب» برای مردم و دولت های منطقه در خاورمیانه درآورد. به گونه ای که وقتی مردم منطقه به ایران نگاه می کنند این کشور را مجموعه ای اسلامی، با آزادی های سیاسی کامل، بدون اختناق و داشتن زندانی سیاسی، با نظامی مبتنی بر انتخابات آزاد و با مردمی با فرهنگ توسعه یافته و با اقتصادی پیشتاز و پیشرو و با سرمایه اجتماعی بالا و شهروندانی با رفاه اجتماعی و همگرا ببینند. 

در سال های آخر عمر، هاشمی آزاداندیش تر و آزاد منش تر شده بود زیرا از قدرت اجرایی تا حد زیادی فاصله گرفته بود و بنابراین نواقص و ضعف های کشور را بهتر درک می کرد. او به این نتیجه رسیده بود که هرچه نقش مردم در حاکمیت بر سرنوشت خویش بیشتر شود، فضای جامعه، اسلامی تر می شود و پیشرفت کشور سریع تر می شود. 
افسوس که در اوج نیاز به وجود او، از میان جامعه رخت برکشید و بر غصه ها افزود.

منبع: خبرآنلاین

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
8 + 6 =

پربازدیدترین

آخرین اخبار

پربحث‌ترین